Unutulmaya yüz tutmuş masallardan bir demet

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Eşek dellal iken, deve berber iken… Bir varmış, bir yokmuş…

Var varanın, sür serenin… Destursuz bağa girenin sopa yemesi çokmuş.

Zamanında, ben üç yüz bir yaşında iken iki arkadaşım vardı: Biri kör, biri çıplak. Çakmaksız, namlusuz tüfekle bitmedik çalı dibinde doğmadık tavşan avına gittik. Çıktık tepenin başına, seyrettik toprağına taşına. Gördük bir göl, ördekler yüzüyor. Çakmaksız ve namlusuz tüfekle, ‘gel ha’ eyledik. Ördekler zombala devrildi. Kör aradı buldu, çıplak koynuna koydu. Sapsız, namtısız bıçakla kanırdık, boğazladık. Ördekleri pişirip yemek için bir kazan aradık…

Pertev Naili Boratav’ın eseri bu tekerleme ile başlıyor. Arkasında 49 tane masal var.Özellikle Çukurova bölgesinden derlediği Karatepeli hikayelerini çok beğendim. Kitabın sonunda ise Türk masalı üzerine yaptığı bilgilendirmeler zihnimi açtı doğrusu. Halk hikayeciliğini herkesin anlayabileceği basitlikte özetlemiş.

Bir halkbilimci olarak durmaksızın çalışan, annesinin anlattıklarını ve toplumdan derlediği Türk masallarını bize kazandıran yazarın, her türlü saygıyı hak ettiğini düşünüyorum.